1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: یکشنبه 25 فوریه 2018. برابر با یکشنبه, 06 اسفند 1396

ولایت فقیهیان و «داعش»‏

.



‏«داعش» برای غرب مشکلی اساسی ‏نیست، همچنانکه نه حماس و حزب الله هرگز ‏نبوده‌اند. اینها اصولا در سیاست جهانی ‏وزنه‌ای که به حساب آیند، نیستند، بل بیشتر ‏ابزار کار این و آن در بده بستان‌های کوچک ‏منطقه‌اند. مشکل ج.ا.ا با داعش در این مهم ‏نهفته است که آنها سخن از دل اهل سُنت ‏ایران می‌گویند. آتش «داعش» می‌تواند ‏سراسر ایران را در برگیرد. دخالت در جنگ ‏سوریه (شیعیان علیه سُنیان) یکی از ‏اشتباهات راهبردی ج.ا. (و علیه منافع ملی ‏ما) بود که پیامد و ادامه آن داعش در عراق ‏است. شرکت در جنگ دینی- مذهبی عراق ‏گردابی سهمگین برای تمامیت ارضی و ‏حاکمیت ملی ما است که می‌تواند حتا وحدت ‏ملی ایرانیان را به خطر اندازد.‏

***

‏"داعشی"ها، که ترس بر وجود ولایت فقیهیان ‏انداخته‌اند، همان نیروهای متعصب اسلامگرایی ‏هستند که ج.ا. حداقل دو سال است با آنها در ‏سوریه درگیر است، آنها نیروی "نوینی" که یک شبه ‏مانند قارچ سر از زمین درآورده باشند، نیستند. آنها ‏با همان دین، اما مذهبی دیگر، با همان تصورات از ‏ساختار حکومت، اما با خوانشی ویژه از "سُنت" و ‏حکومت محمد، دایه برپایی حکومت اسلامی (فعلا) ‏در عراق و شامات (و نه تنها در سوریه، یعنی ‏باضافه اردن و لبنان) دارند که همتایان شیعه آنها ‏داشته‌اند و هنوز نیز دارند. یکی خواهان استقرار ‏حکومت واحد امت اسلامی (جامعه یکسان امت- ‏امامتی) در سراسر جهان است، و دیگری خواهان ‏همان حکومت اسلامی، اما از نوع خلیفه‌گری. ‏اختلاف آنها در "خوانش‌های" متفاوت از اسلام، ‏همان نزاع دیرینه در جامعه ما و سدها ساله است. ‏هر دو خواهان حکومت ارزشی، با ایدئولوژی ‏اسلامی‌اند. نزاع میان دو نیروی ارتجاعی است ‏که در اندیشه آنها انسان همان مخلوق بی‌حقوق ‏‏"الله"، و نه ‌ و قائم به ذاتی است که (ابتداء به ‏ساکن) صاحب حقوقی خدشه‌ناپذیر است. قانون ‏هر دو، همان احکام و موازین شرع "مقدس" است، ‏یکی با این خوانش و دیگری با آن خوانش.‏

تا هنگامی که "داعشی" ها دین و مذهب خود را ‏شخصی- خصوصی می‌پنداشتند و آن را مانند ‏‏"روشنفکران اسلامی - دینی" تبدیل به ایدئولوژی ‏حکومت و قدرت نکرده بودند، هیچ مشکلی وجود ‏نداشت. همچنانکه در گذشته نه چندان دور در ‏جامعه ما نیز "موسی به دین خود بود و عیسی به ‏دین خویش". مشکل آنجایی شروع شد که عده‌ای ‏‏"روشنفکر اسلامی یا دینی" برخلاف جهت تاریخ ‏تکامل اندیشه و معرفت (در اینجا در زمینه فلسفه ‏و سازماندهی حکومت) بشر حرکت کردند. یعنی ‏درست هنگامی که بخشی از بشر با درس‌آموزی از ‏تاریخ خونبار و بی‌پایان جنگهای دینی- مذهبی- ‏ایدئولوژیک آموخته بود در سازماندهی ساختار ‏حکومت حق (حقوق) را از ارزش جدا و آن را مقدم ‏بر ارزش کند، یعنی ساختار حکومت را بی‌طرف ‏نماید (حکومت لیبرال) تا زندگی همه با هم و در ‏کنار هم، با حقوق یکسان در برابر قانون، ممکن ‏گردد، آنها حکومت دینی- مذهبی- ایدئولوژیک و ‏اساسی را پایه‌ریزی کردند که پس از "ولایت ‏فقیهیان" و حکومت اسلامی در ایران، یا طالبان در ‏افغانستان، و "بوکو حرام" و...، "داعش" نوع دیگری ‏از پیامدهای همان اندیشه و سیاست شد. از ‏شریعتی تا سروش، از بازرگان تا خمینی، هر یک به ‏گونه‌ای، نظریه‌پرداز حکومت دینی شدند، برای ‏رهایی بشریت (!؟)، از راه اجرای احکام و موازین ‏شرع اسلام، نوع شیعه‌اش، که آن را حقیقت ‏مطلق می‌پنداشتند. تفاوت طالبان، "بوکو حرام" یا ‏داعش با ولایت فقیهیان (مکلا و معمم) در برداشت ‏‏(خوانش، قرائت) آنها از نوع اسلامی است که باید ‏از راه حکومت به اجراء گزارده شود، هر کدام بنابر ‏فهم و درک خود، و دوری و نزدیکی‌اشان به دنیای ‏امروز. حکومت برای همه آنها ابزار پرورش انسان ‏و ساختن جامعه یکدست اسلامی است تا "امت" ‏بی‌عقل سعادتمند و آماده برای بهشت شود، حتا ‏با شلاق، شکنجه و قتل. حکومت برای آنها نهاد ‏لازم و ضروری بی‌طرف برای اداره امور عمومی ‏جامعه (جوامع باز) نیست، نهادی برای پیشبرد یک ‏‏"ایدئولوژی" ویژه است.‏

‏"داعشی"ها چه می‌کنند (یا می‌خواهند بکنند) که ‏انقلابیان مسلمان بنیادگرا در جامعه ما با ‏دگراندیشان نکردند؟ آنها حکومت را "اسلامی" ‏کردند، دایه تشکیل "حکومت امت واحد جهانی" ‏سر دادند، در امور داخلی تمام کشورهای منطقه و ‏جهان با ابزار ترور دخالت نمودند، مخالفان را ‏کشتند، و هنوز هم بر مصدر قدرتی نشسته‌اند که ‏دگراندیشان و بعضا حتا خودی‌ها را از حقوق ‏اساسی‌اشان محروم کرده است. چرا اهل سُنت از ‏حقوق اساسی‌اش مبنی بر حق انتخاب شدن در ‏اساسی‌ترین نهادهای پیش‌بینی شده در قانون ‏اساسی محروم است؟ ولایت فقیهیان در حکومت ‏اسلامی خود، اهل سُنت و اصولا دگراندیشان را از ‏حقوق شهروندی و حقوق بشر خود محروم کردند و ‏‏"داعش" ها می‌خواهند، به سبک و روش خود، ‏شیعیان و دیگران را از این حقوق محروم نمایند. ‏تفاوت در کجا است؟

ولایت فقیهیان و پیروان حکومت اسلامی باد ‏کاشتند، اکنون باید طوفان درو کنند. ترس ولایت ‏فقیهیان (مکلا یا معمم) قابل درک است، زیرا ‏‏"داعشی"ها با همان روش‌هایی عمل می‌کنند که ‏حکومتگران در ایران با دگراندیشان کردند، ‏خشونت محض، و محروم کردن دگراندیشان یا ‏دگرباشان از حقوق اساسی. هنوز در جامعه ما ‏بخش وسیعی "غیرخودی" (و در پی آن) محروم از ‏اساسی‌ترین حقوق خود هستند، از پیروان سایر ‏ادیان و مذاهب تا اهل سُنت، از جبهه ملی تا تمام ‏گروهای سکولار و غیر.‏

ج.ا. با دخالت در جنگ داخلی سوریه، که بعضا ‏جنگی دینی- مذهبی است، وارد با تلاقی شد که ‏گام بعدی آن فرورفتن در نزاع دینی- مذهبی عراق ‏از راه سرکوبی "داعش" (نیروهای اهل سُنت علیه ‏حکومت شیعه المالکی) است، اگر سرکوب آنها ‏اصولا ممکن باشد. خطر "داعش" برای جامعه ما در ‏نیروهای چند هزار (یا حتا چند ده هزار) نفره آنها ‏نیست، خطر در بطن جامعه قطبی شده (مسلمان ‏و نامسلمان، شیعه و سُنی، زن و مرد، مومن عادی ‏و "روحانی") ایران نهفته است، چه داعشی‌ها به ‏مرزهای جغرافیایی ایران برسند یا نرسند. اهل ‏سُنت ایران در سی و پنج سال گذشته از سوی ‏شیعیان حاکم مورد تحقیر و توهین و تبعیض حقوقی ‏قرار گرفته است، چرا ناراضی نباشد و به "داعش" ‏سمپاتی نشان ندهد؟ خطر در توان "داعش" ‏نیست، در آنجایی است که در عراق نیز اتفاق ‏افتاد. همراهی و همگامی آشکار و پنهان مردمان ‏اهل سُنت با "داعش" علیه حکومت شیعه بغداد، ‏حکومتی که آشکارا همه، از سکولار و دگراندیش تا ‏سُنی و پیروان سایر ادیان و مذاهب را، از قدرت کنار ‏نهاد تا (با کمک ولایت فقیهیان) حکومت شیعیان ‏درست کند. چرا مردمان و ارتشیان عراق در مناطق ‏اشغال شده در برابر داعش مقاومت نکردند و ‏نمی‌کنند؟ اگر ولایت فقیهیان به اهل سُنت اجازه ‏نمی‌دهند در تهران مسجدی داشته باشند، چرا ‏داعشی‌ها باید به شیعیان اجازه دهند اماکن ‏مقدس‌اشان در مناطق تحت اشغال آنها همچنان ‏باقی بمانند؟ این نه منطق ما (که مخالف‌ایم)، بل ‏منطق داعش است که عین منطق پیروان حکومت ‏اسلامی در ایران است. ترس از داعش، ترس از ‏خدشه‌دار شدن منافع ملت ما نیست (که این ‏منافع را همواره در سی و پنج سال گذشته به باد ‏داده‌اند)، ترس از نیرویی (نه نظامی) دینی- ‏مذهبی است که جرقه آن می‌تواند به خرمن اهل ‏سُنت تحت ستم ایران سرایت کند و تر و خشک را ‏با هم بسوزاند.‏

‏«داعش» برای غرب مشکلی اساسی ‏نیست، همچنانکه نه حماس و حزب الله هرگز ‏نبوده‌اند. اینها اصولا در سیاست جهانی ‏وزنه‌ای که به حساب آیند، نیستند، بل بیشتر ‏ابزار کار این و آن در بده بستان‌های کوچک ‏منطقه‌اند. مشکل ج.ا.ا با داعش در این مهم ‏نهفته است که آنها سخن از دل اهل سُنت ‏ایران می‌گویند. آتش «داعش» می‌تواند ‏سراسر ایران را در برگیرد. دخالت در جنگ ‏سوریه (شیعیان علیه سُنیان) یکی از ‏اشتباهات راهبردی ج.ا. (و علیه منافع ملی ‏ما) بود که پیامد و ادامه آن داعش در عراق ‏است. شرکت در جنگ دینی- مذهبی عراق ‏گردابی سهمگین برای تمامیت ارضی و ‏حاکمیت ملی ما است که می‌تواند حتا وحدت ‏ملی ایرانیان را به خطر اندازد.‏

برای پیشگیری از این خطر، هیچ نیازی به ‏لشگر‌کشی به خاک عراق نیست (که اشتباهی ‏مهلک و نشناختن علت و معلولها است)، ‏تبعیض‌های حقوقی- عملی را از سر دگراندیشان در ‏ایران بردارید و در یک انتخابات دمکراتیک، آزاد و ‏سالم (که در آن از نظارت استصوابی اثری ‏نباشد) اجازه دهید نمایندگان واقعی ملت اداره امور ‏عمومی جامعه و کشور را به دست گیرند، تا پس از ‏برقراری حاکمیت ملت بر سرنوشت خویش، و پس ‏از رفع تبعیض‌های (بویژه) حقوقی، انسجام ملت ‏‏(به عنوان شهروندان متساوی الحقوق در برابر ‏قانون) دوباره برقرار شود، در آن زمان خواهید دید که ‏هیچ زمینه خطری برای نفوذ داعش وجود نخواهد ‏داشت.‏

حکومت فعلی اسلامی در ایران، انسجام درونی ‏یک ملت را از هم گسسته است. اگر ما راه یک ‏حکومت دمکراتیک و متکی بر حقوق بشر و راه ‏آشتی‌ملی را نرویم، "داعش" در دامن ما پرورده ‏می‌شود و ما آن را با ساختار حکومت یکسویه و ‏سیاستهای "شیعه" خویش شیر می‌دهیم، ‏همچنانکه تاکنون داده‌ایم. خطر، درونی است و نه ‏بیرونی!‏

تماس با نویسنده: ‏ این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

برگرفته از اخبار روز

برگه درخواست عضویت
ایمیل دبیرخانه حزب
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

با ما همراه باشید

روشنگری لازم

مقالاتی که از دگراندیشان و هم‌اندیشان در سامانه حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات) درج می‌شوند، تنها برای آگاهی‌رسانی، ترویج رواداری و نهادینه کردن چندگرائی در فرهنگ سیاسی کشورمان می‌باشد و حزب هیچ‌گونه مسئولیتی در قبال محتوای آنان ندارد. مقالات می‌توانند با نظرگاه‌های حزب هم‌خوانی نداشته باشند. سامانه حزب در انتخاب مقالات آزاد است.

آخرین مقالات درج شده جدید

مشروطه ایرانی و گفتمان ملی…

22 بهمن و خیزش مردم ایران…

تلاش بیهوده حجاریان…

هفدهم ماه دی، روز زن در ایران…

بیانیه جبهه ایران‌گرایان در پشتیبانی از تظاهرات گسترده مردم در ایران…

مقالات دگراندیشان جدید

مشکل، مردم ایران نیستند؛ رژیم جانی‌شان است…

قیام ملی نقاب (نجات قیام ایران بزرگ)…

آیت‌الله مایک؛ آمریکاییِ مسلمان‌شده‌، رئیس جدید میز ایران سازمان سیا…

ایران را چرا باید دوست داشت؟…

در باغ وحش آخوندها!…

مقالات هم‌اندیشان جدید

بحثی در مقوله رفراندوم درخواستی و بیانیه پانزده اصلاح‌طلب پشیمان…

آیا هدف روسیه تبدیل ایران به یک «حکومت اقماری» است؟…

مارتین لوتر: مردی که به قرون‌وسطی فرمان ایست داد…

تشدید «جنگ سرد» در مناسبات آمریکا و ایران…

جشن مهرگان، تجدید پیمان با مهر و روشنایی…